Profiel

Collectief Booyabase is een kunstenaarsplatform opgericht in 2006 door Remko Koopman en Tamme de Boer. Als collectief realiseert Booyabase muurschilderingen, werken op canvas, kunstexposities en evenementen. Door elementen uit de streetartsubcultuur te combineren met schilderkunst en grafische vormgeving hebben Koopman en De Boer een zeer eigen beeldtaal ontwikkeld. De kracht van Collectief Booyabase zit, naast de creativiteit van de twee kunstenaars, ook in het opzetten van samen-werkingsverbanden tussen beeldend kunstenaars, (grafisch)ontwerpers, illustratoren of interieurarchitecten en decorbouwers. De chemie tussen deze partijen maakt het mogelijk om pasklare totaalprojecten te ontwikkelen en realiseren. Deze kunnen variëren van muurschilderingen voor gemeenten en bedrijven tot en met projecten waarbij disciplines als schilderkunst, vormgeving, muziek en dans worden samengevoegd. Dit werk balanceert meestal op de grens van autonome kunst en toegepaste kunst.

Naast haar werk in opdracht van klanten maakt Collectief Booyabase ook autonoom werk zoals schilderijen op canvas. Dit werk heeft meestal een sterk typografische basis en toont fantasiewerelden opgebouwd uit een retrofuturistische industriële beeldtaal. Naast muziekstijlen als hiphop, electrobass en alternative rock zijn cultfilms als Bladerunner, 2001: A Space Odyssey en reizen naar steden als New York, Berlijn, Jakarta en Kuala Lumpur van grote invloed geweest op de sfeer en uitstraling van het werk.

Download Booyabase Philosophy

‘Als collectief maken wij voornamelijk schilderijen en muurschilderingen. Maar het kan en gaat nog alle kanten op. In feite is Collectief Booyabase deels een kunstenaarscollectief en deels een ontwerpstudio. Ook werken wij regelmatig samen met andere creatieve partijen om een gemeenschappelijk doel te realiseren. Het sterke punt van Booyabase is dat de krachten en creativiteit worden gebundeld. Eén plus één is in dit geval drie.’ Tamme de Boer

‘Een erfenis uit ons graffitiverleden is dat we allebei houden van de nachtelijke desolaatheid die heerst in grote steden, op treinstations, in tunnels en op industrie- en bouwterreinen. Deze sfeer proberen we in ons vrije schilderwerk te vertalen naar beeld. In onze gezamenlijke schilderijen verwerken we een mechanische beeldtaal in combinatie met steden of fabrieken in verval. Dit levert meestal werken op met een post-apocaliptische ondertoon.’ Remko Koopman